یک پیانیست سیاه‌پوست جوان درگیر زندگی یک خانواده سفیدپوست طبقه بالا می‌شود؛ ماجرایی که در میان تنش‌های نژادی، خیانت، خشونت و دیگر رویدادهای نوستالژیک اوایل دهه ۱۹۰۰ در شهر نیویورک جریان دارد.

پرتره‌ای از نویسنده درخشان آمریکایی، ترومن کاپوتی (۱۹۲۴ تا ۱۹۸۴) و جامعه اشرافی نیویورک در دوران او.

مستندی درباره مجموعه مناظره‌های تلویزیونی افسانه‌ای در سال ۱۹۶۸ بین دو روشنفکر بزرگ، گور ویدال لیبرال و ویلیام اف. باکلی جونیور محافظه‌کار. این رویارویی‌های تند و انفجاری که با هدف تفسیر مسائل روز انجام شد، دوران مدرن گفتمان عمومی در رسانه‌ها را تعریف کرد و لحظه «بیگ بنگ» فضای رسانه‌ای معاصر ما را رقم زد؛ جایی که نمایش بر محتوا و جنجال بر استدلال غلبه کرد. «بهترین دشمنان» به زندگی درهم‌تنیده این دو متفکر بزرگ می‌پردازد و در زبان و تئاتر مناظره‌های آن‌ها غرق می‌شود و این پرسش را مطرح می‌کند که «تلویزیون با نحوه بحث ما درباره سیاست در دموکراسی امروز چه کرده است؟»

این مستند جریان‌های تاریخ ادبی، سیاسی و فرهنگی را دنبال می‌کند که توسط «نیویورک ریویو آو بوکز»، نشریه پیشرو اندیشه در آمریکا برای بیش از ۵۰ سال، ترسیم شده است. این فیلم محرک، متمایز و جنجالی، تصاویر آرشیوی دیده‌نشده، مصاحبه با نویسندگان، گزیده‌هایی از نوشته‌های چهره‌های برجسته‌ای چون جیمز بالدوین، گور ویدال و جون دیدیون را در کنار تصاویر مستند واقعی ضبط‌شده در دفاتر این نشریه در وست ویلیج به تصویر می‌کشد.

بررسی زندگی مریلین مونرو از طریق عکس‌ها، از تصاویر رسمی هالیوود گرفته تا عکس‌های بی‌هوا و صمیمانه‌ای که در خیابان‌های نیویورک گرفته شده‌اند.

در سال ۱۹۷۲، یک فیلم پورنوگرافی ظاهراً معمولی با بودجه‌ای بسیار اندک در هتلی در فلوریدا ساخته شد: «گلوگاه عمیق» با بازی لیندا لاولیس. این فیلم فراتر از بزرگ‌ترین تصورات سازندگانش ظاهر شد و به یکی از موفق‌ترین فیلم‌های مستقل تاریخ تبدیل گردید. فیلم با روح زمانه همسو شد و تخیل جامعه را به خود جلب کرد، هرچند که محافظان خودخوانده اخلاق عمومی برای توقیف آن تلاش کردند. این اثر برای دوره‌ای کوتاه، آینده‌ای را متصور ساخت که در آن مسائل جنسی در سینما پتانسیل هنری جسورانه‌ای داشته باشد. این مستند به داستان ساخت این فیلم جنجالی، موفقیت خیره‌کننده، مخالفت‌های شدید با آن و همچنین نیمه تاریکش از جمله نفوذ مافیا و ادعاهای بدرفتاری با ستاره فیلم در پشت صحنه می‌پردازد.

سال ۱۹۷۴ است. محمد علی ۳۲ ساله است و بسیاری فکر می‌کنند دوران اوج او گذشته است. جورج فورمن ده سال جوان‌تر و قهرمان سنگین‌وزن جهان است. دان کینگ، برگزارکننده مسابقات، می‌خواهد نامی برای خود دست‌وپا کند و به هر دو مبارز پیشنهاد پنج میلیون دلار برای مبارزه با یکدیگر می‌دهد. وقتی آن‌ها می‌پذیرند، کینگ فقط باید پول را جور کند. او یک حامی مالی مشتاق در شخص موبوتو سسه سوکو، دیکتاتور زئیر پیدا می‌کند و مسابقه «غرش در جنگل» برنامه‌ریزی می‌شود؛ مسابقه‌ای که شامل یک جشنواره موسیقی با حضور برخی از برترین هنرمندان سیاه‌پوست آمریکا مانند جیمز براون و بی.بی. کینگ است.

یکی از نوادگان شکسپیر تلاش می‌کند تا نمایشنامه‌های او را در جهانی بازسازی کند که پس از فاجعه چرنوبیل و نابودی بخش اعظم تمدن بشری، در حال بازسازی خود است.

در شامگاه ۳۰ آوریل ۱۹۷۱، سالن تاون هال نیویورک مملو از روشنفکران و فمینیست‌های محلی شد تا شاهد تقابل نورمن میلر، که به تازگی کتاب «زندانی سکس» را نوشته بود، با پانلی از فمینیست‌های پرشور باشند. موضوع بحث آزادی زنان بود؛ مسئله‌ای که میلر در آن گویی نقش وکیل مدافع شیطان را بازی می‌کرد.

اولین فیلم خاطرات جوناس مکاس که با نام والدن نیز شناخته می‌شود، وقایع‌نگاری شش‌حلقه‌ای از زندگی او در نیویورک دهه ۱۹۶۰ است که لحظاتی با خانواده، دوستان، معشوق‌ها و بت‌های هنری‌اش را در هم می‌آمیزد. این اثر با تلفیق برخوردهای روزمره و پرتره‌هایی از صحنه هنر آوانگارد، تأملی حماسی و شخصی درباره جامعه، خلاقیت و گذر زمان شکل می‌دهد.